Skate Girl

Nie wiem czy dziewczynie wypada palić grube lola. Myślę, że jak najbardziej wypada i że nie powinno się im tego zabraniać, choć każda z kobiet powinna pamiętać o tym, że jest kobietą i powinna być bardziej księżniczką niż wojowniczką. Ale jak już któraś ma zadatki na chłopaczynę, to z alkoholem, czy bez alkoholu, ze szlugami czy bez szlugów, z grubym lolem czy bez niego zawsze chłopaczyną pozostanie w większym stopniu niż chciałaby od niej sytuacja, rodzina i otoczenie. Najważniejsze jednak, to nie zwracać uwagi na to, co mówią o Tobie inni a po prostu być sobą, męską czy damską, w bluzie czy sukience, w szpilkach czy trampkach, być sobą i zawsze pamiętać o tym, by mieć do siebie szacunek i potrafić ten szacunek egzekwować od innych. Jedno jest pewne. Kiedy sama siebie nie szanujesz inni również nie będą Cię szanowali, dlatego dziewczyny, od dziś niech każda z was pali grube lola i robi dla siebie tylko dobre rzeczy.

Już wam o sobie opowiadałam w pierwszym poście, przypomnę tylko że niezła ze mnie chłopczyca i jak diabeł święconej wody boję się wtłaczania mnie w stereotypową formę kobiecości. Jestem kobietą, czuję się nią nawet nosząc baggy spodnie, a o tym dziś napiszę. Nie sądzicie jak bardzo baggy spodnie są wygodne i wbrew pozorom nie wygląda się w nich jak szuja spod bloku. Powiem więcej. Kiedy zakładam baggy spodnie, no może za wyjątkiem czasu gdy zakładam je do rozciągniętego t-shirtu, mam wrażenie, że bardzo podobam się facetą. Chyba nie ma możliwości, żeby jakiś nie zwrócił na mnie uwagi. Powiem wam więcej dziewczyny. Faceci tylko z pozoru zwracają uwagę na ubiór i to wcale nie na zasadzie roznegliżowania, a na zasadzie podkreślenia swoich wdzięków. I tak, kiedy masz duże biodra, a małe cycki, lepiej będziesz wyglądała w luźnych ubraniach niż w dopasowanych, choć dobre połączenie dopasowania również nie zaszkodzi. Ale tajemnica nie kryje się tutaj. Jest zupełnie gdzie indziej w twoim naturalnym zachowaniu w stanie którzy ludzie mogą określić naturalną radością. Bo to jedno widać nawet pod starymi szmatami. Czasami osoba niezbyt ładna, a zadowolona i radosna będzie miała więcej adoratorów niż obiektywna piękność. I o tym właśnie należy pamiętać zarówno w dresie jak i sukience.

Mam takiego kolegę. Zawsze nosi zabawne koszulki bo w ogóle jest zabawnym gościem i lubi w towarzystwie wywoływać salwy śmiechu. Czasami myślę sobie, że albo jest narcyzem z ogromnie przerośniętym ego, albo przeciwnie, kiedyś był bardzo zakompleksiony, ale żeby to ukryć postanowił że stanie się towarzyskim wodzirejem.

Tak czy siak uwielbiam jego obecność i dystans z jakim podchodzi do siebie i świata. Ostatnio mieliśmy bardzo zabawną sytuację. Andrzej, na spotkanie klasowe z gimnazjum ubrał się w koszulkę „dziedzic pruski”. Od tamtej pory wszyscy porozjeżdżaliśmy się po świecie i każdy z nas mniej lub bardziej znalazł w życiu swoją ścieżkę. Mamy po 28 lat i większość z nas ma już rodziny, dzieci i w ogóle żyje jakby to powiedzieć „po bożemu”.

A więc ustalono spotkanie. O dziwo wzięli w nim udział wszyscy klasowicze bez dwóch osób które mieszkają za granica i nie mogli przyjechać dla tej jednej okazji. Każdy ubrany był elegancko, może zbyt elegancko jak na tę skromną okazję. Chłopcy wydorośleli, przyszli w garniturach, dziewczyny równie eleganckie w sukienkach i szpilkach. Tylko ja i Andrzej wpadliśmy jak zwykle, ubrani luźno, ja w jeansach i bluzce a on w koszulce dziedzic pruski. Salwy śmiechu na nasz widok od razu rozluźniły atmosferę.

Pomimo tego że jestem kobietą i powinnam ubierać się w sukienki, obcasy, wstążki podwiązki i inne tego typu atrybuty kobiecości sklep w którym najczęściej robię zakupy to skateshop. Może dlatego koledzy traktują mnie jak ziomka a koleżanki mogłabym zliczyć na palcach jednej ręki. Pewnie skateshop to tylko oznaka pewnego stylu życia czy sposobu myślenia ale nie traktuję tego jak objawu chorobowego. Ja po prostu taka jestem, trochę androgyniczna, a może nawet męska i wcale nie jest mi z tym źle. Czasem nawet czuje się z tym nieźle. Mam nawet chłopaka który zupełnie akceptuje mój sposób noszenia się. Myślę, że potoczyło się tak, ponieważ od wczesnych lat szkolnych zaraziłam się pasją do muzyki hip-hopowej i wtedy, gdy moje rówieśniczki zajmowały się czytaniem Bravo jak pochłaniałam kolejna płytę Ostrego, Tedego, Gurala. Zaczęłam myśleć o sobie i świecie zupełnie inaczej niż one, zauważać pewne procesy, łączyć sytuacje. A one miały w głowie tylko swój wygląd i kolejnych chłopców. Tak już zostało. Dobrze wiem, że gdybym si,ę wystroiła i pomalowała, a przy tym pozostała ze swoim umysłem żaden facet nie zdołał by mi się oprzeć, ale wole pozostać przy swoim chłopięcym stylu. Jest mi z nim dobrze i niech tak zostanie. Tylko babcia nie może się pogodzić z moim stylem. Ciągle mi gada, że mam już tyle lat, powinnam wyglądać jak kobieta i w kółko to samo. A ja mówię jej, babciu.. W tej kwestii pewnie nigdy nie dojdziemy porozumienia.

Witaj w sieci Darmowe blogi. To jest Twój pierwszy wpis. Zmodyfikuj go lub usuń, a następnie rozpocznij blogowanie!